Tüm Makaleler

İnsan, beden ve ruhtan müteşekkil müstesna bir varlıktır. Bedenin sıhhati ruhun huzurundan, ruhun sükûneti ise bedenin sağlığından bağımsız değildir. Modern tıbbın da ortaya koyduğu üzere, uzun süreli stres ve ruhsal gerilim; kalp-damar hastalıklarından bağışıklık sistemi üzerinde meydana gelen olumsuz etkilere kadar pek çok sağlık probleminin oluşumunda önemli bir risk faktörüdür. Bu sebeple gerek hastalıkların tedavisinde gerekse sağlığın korunmasında huzurlu bir ruh hâlini

İslâm dininin safiyetini ve ümmetin itikadî insicamını muhafaza etmek, en az dini tebliğ etmek kadar hayati bir vazifedir. İki Cihan Güneşi Efendimiz (sav), sahih sünnete muhalif olarak dine sonradan ihdas edilen bid'atleri şiddetle ikaz etmiş; sünnet yolundan ayrılmanın tehlikelerine dikkat çekmiş ve ümmetini bu tür sapmalardan sakındırmıştır. Fıkıh, kelâm ve akaid âlimlerinin önemli bir kısmı da bid'ati, mahiyetine göre değerlendirmiş; özellikle itikadı bozan bid'atleri en

Avârif ve Fütûhât İslâm düşünce ve irfan tarihine yön veren büyük nehirler, farklı coğrafyalardan ve farklı yataklardan aksalar da nihayetinde aynı tevhid deryasında birleşirler. Bu mânevî mirasın zirvesinde yer alan ve arkalarında en zengin birikimlerden ikisini bırakan iki büyük isim, şüphesiz Şeyhü'ş-Şüyûh Şehâbeddin es-Sühreverdî ile Şeyh-i Ekber Muhyiddin İbnü'l-Arabî'dir. Yakın coğrafyalarda ve birbirine yakın dönemlerde yaşamış olan bu iki büyük sûfî, yaşadıkları çağda

Yüce Allah, Kur’ân-ı Kerîm’de insanın gerçek değer ölçüsünü iman ve salih amel ekseninde belirlemiştir. Nitekim Beyyine Sûresi’nde inkâr edenler için ağır bir uyarıda bulunulurken, iman edip salih amel işleyenler "yaratılmışların en hayırlıları" olarak müjdelenmiştir. Aynı şekilde Kur’an’da, hakikati bile bile reddedenlerin kalplerinin katılığı ve manevî körlükleri çeşitli benzetmelerle ifade edilmiştir. Bu ilahî ölçü, insanı değerlendirirken nihai kıstasın iman ve Allah katı